piątek, 26 lutego 2016

Zapominam

Zanurzona w kroplach codzienności zapominam o tym co czuję.  
Staję się skałą - wokół jedynie puste pola.  

Życie nabiera tempa, a ja nie potrafię nim sterować. Dni upływają coraz szybciej, każdy z nich jest czymś wyjątkowym, każdy staje się przydatną lekcją. Wydobywam piękno z porannych kropel kawy, cieszę się widokiem drzew za oknem i uśmiecham się kiedy leci Ta piosenka. I gdy sen przychodzi skarby ukrywam w zmęczonych oczach - zanim odejdą w głąb pamięci.




Jestem szczęśliwa, lecz ciągle zapominam.  






By Dominika

4 komentarze:

  1. Mam dokładnie tak samo jak Ty. Życie ucieka mi przez palce, wszystko dzieje się bardzo szybko. Próbuję czerpać z niego jak najwięcej, ale wciąż ZAPOMINAM.

    OdpowiedzUsuń
  2. Dominiko... Twoje wpisy to czysta poezja… Jest w nich prawdziwa refleksja, są ulotne emocje (które jednak potrafisz schwycić i ocalić przed zapomnieniem), jest dziewczęca nostalgia, jest twój szary dzień pomalowany na kolorowo, ale są i kolorowe chwile-obrazki poszarzone korektorską kredką. Są wreszcie piękne słowa: proste, czyste, tchnące orzeźwiającą nutą, czasem przyodziane w smutek, czasem w smętek a czasem nawet w młodzieńczy bunt. A obok słów – piękne fotografie czarownej kobiety, i nie tylko. Pisz, dziewczyno… Maluj słowem i obiektywem... Kiedyś uskładasz ze swych prac tomik strof o wyśpiewywaniu marzeń. Może niektóre z nich spełnią się naprawdę i rozkwitną nie tylko dla Ciebie?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To piękne uczucie, kiedy ktoś doceni coś, co płynie z mojego serca. Dziękuję bardzo za tak miłe słowa.

      Usuń
  3. Mega post!❤ Wspolna obserwacja? Odpowiedz napisz u mnie na blogu:*
    http://aliceeeblog.blogspot.com/2016/03/puma-by-rihanna-x-creeper.html

    OdpowiedzUsuń