czwartek, 13 sierpnia 2015

"Kropka bladego światła"



Czasem wydaje mi się, że życie to tylko piękny sen.


Wychodzę na dwór – jest dwadzieścia minut po północy, spoglądam w niebo i widzę spadające gwiazdy. Często zastanawiam się nad tym jak bardzo niesamowite zjawiska mają miejsce tuż obok. Czasami po prostu zapominamy, że to tak intrygujące. Patrzymy i myślimy: Ooo spadające gwiazdy, jakie piękne! Ale, czy zastanawiamy się nad tym dokładniej? Dlaczego akurat 12 sierpnia?  Dlaczego właśnie tego dnia od dawna ludzie siadają na dworze i spoglądają w niebo, by zobaczyć to piękne zjawisko?

Niebo – tak odległe, pełne zagadek miejsce. Przerażająca, fascynująca i urokliwa otchłań.  Patrzymy w górę; za dnia błękitne z obłokami i słońcem, w nocy ciemnogranatowe z księżycem i gwiazdami.

Jesteśmy częścią tego wszystkiego, a właściwie małą cząsteczką, małą błękitną kropką.  


„Spójrz ponownie na tę kropkę. To Nasz dom. To my. Na niej wszyscy, których kochasz, których znasz. O których kiedykolwiek słyszałeś. Każdy człowiek, który kiedykolwiek istniał, przeżył tam swoje życie. To suma naszych radości i smutków. To tysiące pewnych swego religii, ideologii i doktryn ekonomicznych. To każdy myśliwy i zbieracz. Każdy bohater i tchórz. Każdy twórca i niszczyciel cywilizacji. Każdy król i chłop. Każda zakochana para. Każda matka, ojciec i każde pełne nadziei dziecko. Każdy wynalazca i odkrywca. Każdy moralista. Każdy skorumpowany polityk. Każdy wielki przywódca i wielka gwiazda. Każdy święty i każdy grzesznik w historii naszego gatunku, żył tam. Na drobinie kurzu zawieszonej w promieniach Słońca. Pomyśl o rzekach krwi przelewanych przez tych wszystkich imperatorów, którzy w chwale i zwycięstwie mogli stać się chwilowymi władcami fragmentu tej kropki. Naszym pozą. Naszemu urojonemu poczuciu własnej ważności, naszej iluzji posiadania jakiejś uprzywilejowanej pozycji we wszechświecie, rzuca wyzwanie ta oto kropka bladego światła.” ~Carl Sagan "Błękitna Kropka"

Czasem warto zatrzymać się, spojrzeć w górę i zadać sobie pytanie: Czy świat rzeczywiście jest taki jak mi się wydawało? Może warto zmienić swój stosunek, nabrać dystansu, zacząć spełniać marzenia, podbijać lądy, zwiedzać, poznawać, kochać, smakować, dostrzegać, słuchać, czuć, podziwiać, marzyć, wygrywać, śnić, zdobywać, szanować, tworzyć, dzielić, dawać, mówić, walczyć, uświadamiać, chwytać, płakać, radować, doceniać – po prostu żyć.

Nie pozwólmy, aby zawładnął nami jedynie świat pracy, obowiązków, tego co należy. Bądźmy świadomi, twórzmy swoją przyszłość i doceniajmy każdy dzień.


(zdjęcia umieszczone w tym poście pochodzą z internetu)

13 komentarzy:

  1. Niesamowity post... Daje do myslenia. Aż ciężko sobie wyobrazić, że z pozoru taki wielki swiat, jest z innej perspektywy mikroskopijny :/
    milego dnia! thousand-miles-to-heaven.blogspot.com ♥

    OdpowiedzUsuń
  2. Odkąd pamiętam zawsze mnie fascynował kosmos przez jego tajemniczość. Co noc się w niego wpatrujemy ale nic o nim nie wiemy. Ciekawe co tam jest? Tak naprawdę to większość życia spędzamy własnie na pracy czy szkole, pracujemy tak ciężko aby coś osiągnąć ale tak mało zostawiamy na to co jest najważniejsze. Zgadzam się z tobą trzeba korzystać z życia. Twoje posty tak inspirują <3
    http://beautyandtheblushh.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. Kiedyś bardzo fascynowałam się kosmosem. Szkoda, że nie widziałam ani jednej spadającej gwiazdy a czekałam na nie bardzo długo!
    Zapraszam do mnie
    http://weliveaswedreamaloneq.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Post bardzo interesujący :) Ja nigdy tak typowo nie interesowałam się kosmosem, miałam pewien etap w swoim życiu, gdzie kosmos zaczął być dla mnie ciekawym zjawiskiem, ale jakoś się w to nie zagłębiałam. Natomiast ten post dał mi do myślenia, być może zacznę pogłębiać swoją wiedzę w tym temacie. :))
    Pozdrawiam ♥
    http://princessdooomiii.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  5. Jeju, niesamowicie że o tym napisałaś. Post mega daje do myślenia i bardzo mi się spodobał.
    Jestem świeżakiem, w wolnej chwili możesz rzucić okiem :P
    http://cro4toan.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  6. Post jest bardzo intrygujący. Świetnie to wszystko opisałaś :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Ładnie napisane :)
    Widziałam sporo tych gwiazdek i jestem z siebie dumna ;')

    Nominowałam Ciebie do LBA, pozdrawiam :)
    http://headintheclouuuds.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. A ja narzekam, że muszę przejechać do mojej przyjaciółki 6 km i że to tak daleko. Względem wszechświata, te moje 6 km to naprawdę nic :D

    adgam.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  9. jeszcze nigdy nie widziałam spadającej gwiazy
    Mój blog - klik !

    OdpowiedzUsuń
  10. ja juz sporo widziałam , pięknie to wygląda :)
    moze obs za obs ? :)
    anjaa-blog.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  11. Widziałam już kilka razy :) śliczne :)

    OdpowiedzUsuń